A A A

Michał Dobrucki

Absolwent Wydziału Intermediów w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, dyplom w 2015r. w Pracowni Sztuki Performance. Obecnie student studiów magisterskich na Wydziale Malarstwa i Nowych Mediów w Akademii Sztuki w Szczecinie. Interesuje się filmem, teatrem oraz dzikimi aspektami kultury i jej popędów. Wybrane działania i wystawy grupowe: „KINO LAB / Intermedia.mov”, CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa; „CIEMNA MATERIA ŚWIATA SZTUKI #1”, Klub Bomba, Kraków; INTERMÉDE FESTIVAL, Szpitalna 1, Kraków; „Rozmowy z roślinami”, Księgarnia/Wystawa, Kraków. W teatrze współpracował m.in. z Michałem Borczuchem przy spektaklu „Paradiso”, Teatr Łaźnia Nowa w Nowej Hucie oraz nad krótką formą teatralną „Mikro Teatr / Dupki”, Komuna Warszawa.

michal-dobrucki

Michał Dobrucki, Spowiedź, 2015, wideodokumentacja performansu, 9’50”

Spowiedź to film bez obrazu, wypełniony jedynie ścieżką dialogu i rozbrzmiewającymi w tle dźwiękami mszy świętej. Jest dokumentacją aktu pokuty, realnej spowiedzi odbytej przez autora, rozmowy poufnej zarejestrowanej i przywoływanej publicznie. W trakcie dialogu w konfesjonale opisuje on swoje życie i rozterki za pomocą słów zaczerpniętych z filmu Siódma pieczęć Ingmara Bergmana, poddając pod dyskusję najpoważniejsze zagadnienia egzystencjalne. Rola odgrywana w inscenizowanej sytuacji przemienia się w prawdziwy dialog dzięki postawie kapłana, który próbuje odpowiedzieć na pojawiające się wątpliwości, przyjmując na siebie ciężar rozterek. Nie jest przy tym istotne, czy rozpoznał się jako odtwórca roli.

Zainteresowanie Dobruckiego skupia się wokół kwestii związanych z rytuałem obmycia z grzechów, procedurą, która uwalnia jednostkę z przewin moralnych, przywracając jej związek ze wspólnotą wiary. Rytuał ten wymaga wzbudzenia w spowiadającej się osobie żalu za grzechy, swoistego wstydu za dokonane czynności. Dobrucki stara się odtworzyć taką sytuację przejścia podczas aktu artystycznego, który powstaje w trakcie jednego z sakramentów. Można opisać jego działania, używając pojęcia profanacji w jej pierwotnym znaczeniu – wyjścia z obszaru świętości i powrotu rytuału  spowiedzi do sfery użytkowania, co pozwala zgłębić jej tajemnicę i siłę przemiany. Jak wyznacza się pokutę za grzechy, gdzie leży ich ciężar, czym jest władza ich odpuszczania i jaki dzięki niej uzyskuje się wpływ na wspólnotę? Jeżeli performans mógłby przyjąć formę wyznania grzechów i rozmowy, to czy prowadzi do oczyszczenia?

Zapisz

Zapisz

Zapisz